วางแผนกันตั้งแต่กลางเดือน ธันวาคม
ว่า "เรา" ชาวคณะคนไทย ณ เมือง ดุยซ์บวร์ก โบคุ่ม และ
นอนกันอบอุ่นมาก 4 คนในห้องรับแขก
เช้าตรู่ 7 โมงเช้า สภาพบ้านเลิศนุก
กระจัดกระจายเหมือนภาพยนตร์
เรื่อง Home Alone ที่ทั้งครอบครัว
เตรียมตัวบ้านแตกก่อนการเดินทาง
(แต่โชคดีไม่มีใครโดนทิ้งไว้ที่บ้าน)
เช็ครอบรถเมล์พร้อม รอบรถไฟ ตั๋วรถไฟพร้อม
6 ชีวิตพร้อม เลิศ นุก ป๋อ หก และเพื่อนใหม่หมาดๆ
แม่หญิงเอ้ ด๊อกเตอร์หมาดๆ จากประเทศญี่ปุ่น
ส่งตรงข้ามประเทศมาทำ post-doc ที่ประเทศเยอรมนี
ฟ้าฝนเทวดาไม่เป็นใจเลย หิมะตกโปรยปราย ท้องฟ้าสีเทา อารมณ์เก้าโมงเช้าที่ได้คือ เหมือนพระอาทิตย์จะตกดินลาลับแล้ว ขึ้นรถไฟได้ปุ๊บ กางโต๊ะ ปักหลักหยิบไพ่มาแจกเล่นสลาฟในทันใด
จริงๆ ตื่นแต่เช้าตรู่กันทุกคน
แต่ดูแล้วยังสดชื่นสดใสกันอยู่เลย ยกเว้น
ดวงตาคุณป๋อจะปิดแล้ว
ที่หมายแรก คือ นำข้าวของกระเป๋าทั้งหมด
ไปเก็บ ณ ที่พักก่อนที่ Youth Hostel ให้เรียบร้อยก่อน
เดินทางกันด้วยรถราง ข้ามคลองแล้วคลองเล่า
เดินต่ออีกเกือบ 10 นาที หิมะหนา พื้นลื่น
แฉะแบะไปทุกหนทุกแห่ง -_-'
หลบหนาวเก็บกระเป๋า แช่ตัวกันอยู่ในยูธโฮสเทลจนร่างกายอบอุ่นได้ที่
เกือบสามโมง กว่าจะได้ออกเดินทางกันอีกครั้ง
ครั้งนี้ เราไปหาคุณลุง แวน โก๊ะห์ กัน ^_^
วิธีวางแผนการเที่ยวที่ลงตัวคือ
วันไหนก็ตามที่อากาศไม่ค่อยดี
แดดไม่ออก ฝนตก หิมะถล่ม
จัดไปลงที่พิพิธภัณฑ์ให้หมด
ข้อเสียก็คือว่า บรรยากาศมันจะทึม ทะมึน
ยิ่งถ้าง่วงๆ เหนื่อยๆ มา
ภาพเด็ดๆ ที่วางเรียงรายไว้ให้เยี่ยมชม
จะเป็นเหมือนยานอนหลับชั้นเยี่ยม
นัดแนะกันเรียบร้อยว่าอีก สองชั่วโมง เราทั้งหมดจะไปเจอกัน
ลุยเดี่ยวลั้ลลากับเฮียโก๊ะเต็มที่ แถมแอบงีบที่โซฟาระหว่างเดินเล่นไปหน่อยนึง
เวลาครบถ้วน เดินมาถึงที่หมาย
ที่นัดเจอกัน
ทุกคนมากันครบถ้วน
หลับฟุบรออยู่กับโต๊ะแล้ว
รู้สึกผิดนิดๆ ที่เผื่อเวลานัดนานไปหน่อย
แหะๆ ขอโทษค้าบบ
ออกมาจากพิพิธฯแวนโก๊ะห์ด้วยอาการสลึมสลือ
เหมือนโดนของกันทั้งหมู่คณะ
ขยับแข้งขากันกับป้าย i amsterdam ถ่ายรูปไปสักพัก
ก็ตื่นเป็นผู้เป็นคนกันตามปกติ ^^
เพิ่งจะหกโมงทุ่มนึงเอง บรรยากาศเหมือนเที่ยงคืนเลย
นั่งรถไปมา ก็มาโผล่ที่จัตุรัสกลางเมือง
แก๊งค์ไทยใหญ่เรา ก็ไปเจออีกไทยใหญ่นึง
รวมพลนักเรียนไทย(ที่มาเที่ยว)ในอัมสเตอร์ดัม
ได้นับสิบชีวิต
มื้อนี้เด็ดสุดในสามโลก
ไม่เคยกินอาหารจีน ณ ต่างประเทศ (รวมไทยด้วย)
ที่ไหนอร่อยขนาดนี้มาก่อน
หลังอาหารจีนร้อนๆ อิ่มหนำแล้ว
เดินย่อยอาหาร
ด้วยอาหารตาของเมืองอัมสเตอร์ดัม
ในแหล่งตู้กระจกสีชมพู
ห่าน หงส์ หรือเป็ด (?)
ลอยเต็มคลองอาบแสงชมพูๆ ของ
red light district
เอิ่ม...
เมื่อคืนนี้ยังลั้ลลาปาร์ตี้เก็บของกันอยู่ที่ดุยซ์บวร์กอยู่เลย
คืนนี้ย่ำต๊อกเดินเล่นกันในอัมสเตอร์ดัมแล้ว
หกคน ใน Youth Hostel สนุกสนานมาก
คืนนี้ ทั้งห้อง (สิบเตียง) เป็นของเรา
^_^
ขอสารภาพความประทับใจ ณ วันนี้ว่า
แม้เพียงรู้จักสาวเอ้ ณ เชียงใหม่ ได้เพียงแป๊บเดียว ก็ตกหลุมรักความฮา ใจดี ใจเย็นและอารมณ์ดีของเธอเข้าไปไม่น้อย (ผ่านไปสามปี เพิ่งจะมาบอกรักกัน)
No comments:
Post a Comment