-- JuneTalk --

นี่มันจะปลายเดือนมิถุนาแล้ว แต่อากาศที่เบอร์ลินก็ยังเย็นสบายเกินความจำเป็น (ใครบอกเนี่ยว่าเข้าฤดูร้อนมาตั้งแต่เมษาแล้ว) ก็ยังต้องพกแจ๊กเก็ตออกจากบ้านทุกวัน จะดีขึ้นมาหน่อยก็ตรงที่กว่าพระอาทิตย์จะลับขอบฟ้าก็สี่ทุ่ม (เที่ยวนอกบ้านได้นานขึ้น) แต่ก็ต้องตื่นเร็วกว่าปกติ เพราะคุณอาทิตย์เล่นโผล่พรวดมาตั้งแต่ตีสี่ .....




วันนี้มาหาที่ระบายอารมณ์ซะมากกว่า แม้จะมีข้อมูล รูปภาพจากที่ไปเที่ยวรอโหลดมากมาย แต่ก็ยังไม่มีอารมณ์เอามาแปะเท่าไหร่ แต่ตัวขี้เกียจก็ยังเกาะแน่นไม่โดดหนีไปไหนซะที เหลืออีกประมาณเกือบสามอาทิตย์ก็คงเป็นไทจากการสอบ งานพรีเซนต์ งานกลุ่ม งานเขียนที่ต้องส่งอาจารย์มากมาย ต้องโผล่ไปมหาลัยช่วงเสาร์อาทิตย์มาเกือบเดือนแล้ว แต่ก็สนุกดีตรงได้เจอเพื่อนๆมากมาย (เพราะกลุ่มอื่นๆ ก็ต้องมาทำงานเหมือนกัน)




เทอมนี้มีลงวิชาเลือก Int'l Marketing แล้วก็ Entrepreneurship รวมกับอีกคลาส ก็กลายเป็นว่าได้สนิทกับเพื่อนใหม่ๆมากขึ้นจากที่เทอมที่แล้วได้แต่มองหน้าแล้วทักทาย นับถึงตอนนี้ก็มีเพื่อนที่เรียนด้วยกันกี่ชาติแล้วเนี่ย ขอนับก่อน เริ่มตั้งแต่ เยอรมัน ฝรั่งเศส โรมาเนีย อิหร่าน ตุรกี โคลัมเบีย อเมริกา บราซิล สเปน กรีซ โปแลนด์ อียิปต์ ไต้หวัน ฮ่องกง อินเดีย จีน บังกลาเทศ กาน่า อุรุกวัย ... โอ้ก๊อด เยอะจริงๆ นะเนี่ย ตั้งแต่มานี่ก็เห็นเหตุการณ์แปลกๆ สนุกๆ แต่ละชาติ และเหตุการณ์มาคุระหว่างชาติเยอะเหมือนกัน อาทิตย์ก่อนไปทัศนศึกษาที่ European Central Bank ก็เจอชาติตุรกีปะทะกับกรีซ เกี่ยวกับเกาะไซปรัส ทำเอาเพื่อนที่ทำงานกลุ่มด้วยกัน ต้องตีกันเอง แค่เพราะเรื่องเขตแดนของตุรกีที่ไม่มีระบายสีอยู่บนสไลด์ที่โชว์ ... เพื่อนๆ ถึงกับเหงื่อตก ช่วยเคลียร์กันแล้วก็ไม่สำเร็จ จนป่านนี้ก็ยังโกรธกันอยู่เพราะเรื่องชาติและดินแดน ส่วนไต้หวันก็น่าสงสาร ต้องน้อยเนื้อต่ำใจเวลาติดต่อราชการอะไรก็ต้องใช้คำว่า ไชน่า เพราะไม่มีตัวเลือก "ไต้หวัน" ให้ใช้ บ่นกันใหญ่ ฯลฯ และเรื่องราวต่างๆ อีกมากมาย





ส่วนเรื่องไปฝึกงาน(ต่อ)ที่ญี่ปุ่น ก็เพิ่งจะได้ตั๋วเครื่องบินมาหมาดๆ ห้าสิงหาถึงยี่สิบแปดตุลานี้ก็ได้ฤกษ์กลับไปสิงสถิตที่โตเกียวอีกรอบ คราวนี้จะหอบเอาวิทยานิพนธ์ไปปั่นที่ญี่ปุ่นด้วย (ก็ยังไม่รู้ว่าจะเหลือเวลาลั้ลาแค่ไหน คงได้ปั่นธีสิสหลังเลิกงานกับเสาร์อาทิตย์แน่ๆ เตรียมเป็นสาวคูโบต้าได้แล้ว)ยังไม่รู้ว่าจะได้พักที่เดิมหรือเปล่า รู้แต่ว่าต้องไปเอาข้าวของ น้ำปลา น้ำพริกที่ฝากนาดีนไว้ ก่อนที่นาดีนจะบินกลับเยอรมันเพราะฝึกงานครบแล้ว พอเราจะไปรอบนี้ เพื่อนๆที่สนิทๆ ขาบ้าคาราโอเกะทั้งหลาย ก็กลายเป็นว่าจะกลับบ้านกันหมดแล้ว -_-' เศร้าจริงๆ






ข่าวดีอีกเรื่อง(สำหรับตัวเอง) ก็คือหาคนมาเช่าห้องช่วงที่เราจะไม่อยู่เบอร์ลินต่อจากเราได้แล้ว เย้ๆๆ อะไรมันจะง่ายขนาดนี้ แปะไว้ในเวปแค่อาทิตย์เดียว มีคนติดต่อมามากมาย เพราะรูปห้องเราดูดีเกินไปหน่อย (หรือว่าตั้งราคาถูกเกินไปก็ไม่รู้ แหะๆ) โชคดีที่ได้สาวน้อยหน้าใสชาวเยอรมันที่จะมาเช่าต่อ เพราะต้องมาฝึกงานที่เบอร์ลิน เลยได้เงินไปโปะค่าตั๋วเครื่องบินฟรีซะเลย






Entertainment





อารมณ์ไหนก็ไม่ทราบบังเอิญเปิดเจอหนังเรื่องนี้ในยูทิวป์แถมคุณภาพดีสุดยอด เลยดูจนจบต่อมน้ำตาแตกอยู่คนเดียวในห้อง.... นี่เราไม่ได้ดูหนังโรแมนติคมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย เฮ้อ อิอิ ขอบอกว่า แอบประทับใจทั้งพระเอกนางเอกคู่นี้จริงๆ





THAI CAPITAL
เล่มนี้ไปยืมเพื่อนมาอ่าน ได้เข้าใจอะไรมากขึ้นก็ตอนนี้แหละ ของเขาดีจริง.....