Edo-Tokyo Museum -- Round 1


ไปเที่ยวอีกแล้วค่ะ
มาญี่ปุ่นรอบนี้ได้กวาดเอาหลายที่ในโตเกียวที่เคยอยากมาเมื่อหลายปีก่อน ... ถือเอาฤกษ์วันอากาศไม่ดี เที่ยวในร่มน่าจะมันส์กว่า หาแนวร่วมได้จากเพื่อนใหม่ ที่ฝึกงานในชั้นเดียวกัน นาเดียเป็นชาวเยอรมัน น่ารักนิสัยดี เด็กกว่าเราสองปี สวยเหมือนนางแบบ พูดญี่ปุ่นไม่ได้ มีความต้องการร่วมกัน ที่จะสำรวจโตเกียวในเวอร์ชั่นเข้าใจง่าย ตอนแรกนัดกันว่าจะไป National Museum ที่สวน Ueno แต่ว่าขี้เกียจออกกันแต่เช้า และเราก็เคยไปแล้วรอบนึง คาดว่าอาจจะเป็นแนวฮาร์ดคอร์ไปนิดสำหรับชาวต่างชาติที่มาญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก เพราะที่อูเอโนะเป็นพิพิธภัณฑ์ที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของทั้งประเทศเลย มีเวลาไม่กี่ชม.อาจจะไม่พอ เลยเปลี่ยนแผนไป Edo-Tokyo Museum พิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับนครโตเกียวกันแทน

นั่งรถไฟไปนานมาก นั่งเม้าท์แตกจนรู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้วเป็นเวลาชั่วโมงนิดๆ ก็มาถึง ใช้อภิสิทธิ์ความเป็นนักศึกษาซื้้อบัตรราคาถูก อยู่ดีๆ ก็โชคดี ที่นี่มี Voluntary Guide ไกด์อาสาสมัครพาเที่ยวในภาษาต่างชาติ ฟรี !!! ประชุมลับกับนาเดียเสร็จก็เป็นอันตกลงว่าขอไกด์ภาษาอังกฤษหนึ่งคน เป็นเวลาสองชั่วโมงค่ะ

แล้วเราก็ได้เคโกะซัง ชาวญี่ปุ่นพูดอังกฤษฟังรู้เรื่องเข้าใจง่าย พาเดินชมรอบๆ อธิบายในโซนสำคัญๆ คุณไกด์เริ่มทักทาย แล้วก็คุยกันคร่าวๆ ว่ารู้จักญี่ปุ่นแค่ไหน คาบุกิ โชกุน ซามุไร รู้จักไหม นาเดียก็สั่นหัวลูกเดียว คุณไกด์เลยเริ่มประเดิมด้วยวิชา ญี่ปุ่นเบื้องต้น 101

ดูโน่นดูนี่ แบบเพลินๆ เผลอแป๊บเดียวก็สี่โมงกว่า ถ่ายรูปกันสนุกสนาน เพราะได้คุณไกด์ช่วยเป็นตากล้องให้ด้วย (ใช้ซะคุ้มเลย แหะๆ)

จากนั้นไปแวะพักหาข้าวเที่ยงทานกันตอนห้าโมงเย็นที่สตาร์บัคส์แถว Shibuya เกิดมาไม่เคยต่อคิวหาที่นั่งในสตาร์บัคส์มาก่อน ซื้อกาแฟซื้อเค้กเสร็จก็ยืนรอประมาณสิบกว่านาทีกว่าจะได้นั่ง -_-' ลำบากจริงๆ อยู่เมืองที่ผู้คนแย่งกันกิน แย่งกันใช้ แล้วก็นั่งเม้าท์รอเวลามีทติ้งอีกกลุ่มนึงตอนหกโมงเย็น

อีกแก๊งค์นึงนัดปาร์ตี้อำลาคุณปีเตอร์ เพื่อนฝึกงานอีกคนจาก Bosch ที่ Yokohama คุณปีเตอร์เป็นเพื่อนของคุณน้องหนุน สาวไทยใจดีข้างห้อง เด็กฝึกงานที่บอช ถ้าไม่ใช่จากทำงานที่ตึกเดียวกัน ก็จะรู้จักกันผ่านปาร์ตี้หรือทริปอื่นๆ (จัดกันบ่อยเหลือเกิน) เอาเป็นว่า ได้รับเชิญจากเฮียปีเตอร์ ก็เลยชวนนาเดียมาจอยด้วยกันซะเลย กลายเป็นได้รู้จักกันก็เพราะระบบเพื่อนลูกโซ่

ปาร์ตี้อำลาเป็นเวอร์ชั่นเอามันส์ มากันแปดคน เยอรมันสี่ ไทยสอง ออสหนึ่ง เกาหลีหนึ่ง หม่ำมื้อเย็นกันที่แมคโดนัลด์ (แอบงงๆ นี่มันจะเลี้ยงอำลากันที่แมคจริงๆหรอเนี่ย) สวาปามกินกันอย่างว่อง แล้วก็เดินๆ ตามชาวบ้านเขาไปเรื่อยๆ ขึ้นรถไฟ จาก Futakotamagawa --> Kawasaki --> ลงที่สถานีไหนก็จำไม่ได้แล้ว เดินต่ออีกห้านาทีก็มาถึง Round1 : Sport Entertainment ตอนเวลาสองทุ่มครึ่ง


ที่นี่มีทุกอย่างที่เด็กบ้าพลังต้องการค่ะ โชว์บัตรนักศึกษาจ่ายเงินค่าเข้าพันห้าร้อยเยน เล่นทุกอย่างได้สามชั่วโมง


ก่อนอื่นก็ได้รับสายรัดข้อมือ เก็บของกันในล็อกเกอร์ แล้วก็เริ่มปฏิบัติการแรก ทุกคนเหมือนจะคึกจัด วิ่งเข้าไปในกรง พร้อมประจำการทันที

กรงแรกเป็นกรงยิงลูกบอล (ฟองน้ำนุ่มๆ) ปืนที่ใช้ลมเป็นพาหนะพาลูกบอล พุ่งกระแทกฝั่งตรงข้าม
พอเล่นไปสักพัก เริ่มจะขี้เกียจเติมกระสุน วิ่งข้ามไปปาลูกบอลอัดเลย มันส์กว่าเยอะ ฮ่าฮ่า
เล่นเสร็จก็หมดแรงอยู่บนเก้าอี้นวด ... แก่กันแล้วนี่นา
จากนั้นก็เปลี่ยนไปเล่นอย่างอื่นเรื่อยๆ

ลานโรลเลอร์เบลด

เดินต่อไปที่ชั้นสาม เป็นลานกลางแจ้ง มีให้เล่นตั้งแต่ ฟุตบอล บาสเก็ตบอล วอลเล่ย๋บอล ยิงธนู เบสบอล เทนนิส กอล์ฟ แบดมินตัน (เยอะจริงๆ )
วัฒนา สาวออสเตรเลียเชื้อสายกัมพูชา กับของโปรดในกรงเบสบอล ตีเก่งสุดยอด !!
เยอรมันปะทะทีมชาติไทย
กรงนี้ของโปรดซาโยะจัง..
กรงธนู

มุมนี้รักสงบ มีโซฟานุ่มๆ พร้อมชั้นหนังสือการ์ตูนให้คนขี้เกียจใช้พลัง

โต๊ะปิงปองหน้าตาประหลาด เล่นกันสี่คนเป็นวงกลม
โบว์ลิ่งเลนจิ๋ว อันนี้ไม่ค่อยสนุก ลูกโบว์ลิ่งเล็กเกิน ไม่สะใจเท่าขนาดปกติ

โซนตู้เกมส์
เคยอ่านเจอตู้นี้ในการ์ตูนโคนัน มาคราวนี้ได้ลองของจริง ทั้งต่อย ยิง ปล่อยดาวกระจาย แถมผู้ร้ายหน้าตาสยองน่ากลัวสมจริง

ตู้ตีกลอง วิธีเล่นคล้ายๆ เกมส์เต้นแต่เปลี่ยนจากเท้าเป็นกลองแทน สองคนนี้ยกให้เป็นขั้นเทพ ทุกจังหวะเป๊ะมาก กะจะต่อกันด้วยโซนถ่ายรูปสติ๊กเกอร์ แต่กลัวจะพลาดรถไฟขบวนสุดท้ายเลยต้องถึงเวลาอำลา จบค่ำคืนแห่งอะดรีนาลิน ทุกคนที่มาเป็นแนวบ้าพลัง ไฮเปอร์ ชอบความฮากันหมด เลยทำให้สนุกสนานมันส์สุดขีด.....

3 comments:

mole said...

ไม่ได้แวะมาเยี่ยมนาน
sayo เป็นคนที่ขยันบันทึกมาเลยอะ นับถือๆ
(แต่ทำไมเลื่อนๆดู สะดุดตาแต่ของกินไม่รู้ 55+)

เป้ พึ่งกลับจากญี่ปุ่นมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
ไปกับที่เรียนโท+ไปเที่ยวต่ออีกนิดหน่อย
เป้บอกว่า ประทับใจมาก จนไม่อยากกลับเมืองไทยเลยทีเดียว...

บ้านเมืองเค้าน่าอยู่จริงๆอะ
Sport Entertainment นี่มันเจ๋งดีจริงๆ
ดูแล้วถ้าบ้านอยู่ใกล้ๆ นี่คงไปเล่นได้ทุกวันไม่เบื่อเลยนะเนี่ย
ติดใจไอ้โต๊ะปิงปองวงกลมอะ มันเล่นยังไงล่ะเนี่ย คนคิดสร้างสรรค์เหลือเกิน อิอิ

ปล. เป้บอกที่นู่นหนาวมาก ส่วนเมืองไทยตอนนี้ร้อนโคตรๆ) ยังไงก็ดูแลสุขภาพด้วยเน้อ ^^

Anonymous said...

ของเล่นเยอะมาก ท่าทางมันจริงๆ
ชอบมุมหนังสือการ์ตูนด้วยค่ะ ^_^

Sayo said...

อิอิ อะไรที่ทำแล้วชอบ ไม่ต้องเรียกว่าขยันหรอก ต่อมความอยากทำมันจะกระตุ้นเอง ...

to แชมป์ บอกเป้ได้เลยว่าถ้ามาญี่ปุ่นอีกก็ได้นะ เดี๋ยวเปิดบ้านต้อนรับ

to yodmanudying แต่มุมหนังสือการ์ตูนพอมาตั้งอยู่ในนี้ ไม่มีใครมานั่งอ่านเลยค่ะ ทุกคนเน้นออกกำลังกันอย่างเดียว (เดี๋ยวขาดทุน) ;)