-- One month --

จากการสำรวจพฤติกรรมคนญี่ปุ่นจากบ้านถึงที่ทำงาน ตอนนี้เราคิดว่าประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มอบคุณภาพชีวิต (ทางวัตถุและสุขภาพกาย) ที่ดีที่สุดให้ประชาชนของตัวเอง เริ่มจากเรื่องอาหารก่อนเลย

เราว่ามาดูพฤติกรรมการกิน ของคนญี่ปุ่น ก็น่าจะได้เข้าใจอะไรๆ มากขึ้น ที่นี่มีเจ้าหน้าที่ของรัฐในแต่ละเมืองคอยสอดส่องดูแลโภชนาการในแต่ละบ้านอย่างละเอียด ประมาณว่า มีการวัดพัฒนาการของเด็กๆ แต่ละบ้าน ทำสำรวจว่าแต่ละบ้านให้ลูกๆ ตัวเองทานอะไรบ้าง เริ่มจากมื้อเช้า อาหารเช้าที่บรรดาคุณแม่บ้านต้องตื่นมาเตรียมอาหารเช้าแบบครบห้าหมู่ให้คุณสามีและคุณหนูๆ มื้อเที่ยงถ้าไม่ใช่ข้าวกล่องฝีมือคุณภรรยา ก็ต้องเป็นอาหารตามร้านอาหารข้างนอกตึก (ส่วนใหญ่บริการครบห้าหมู่เป็นเซ็ต ข้าว กับข้าว ผัก ของหวาน) แต่ที่เราได้ฝากท้องทุกๆ วันก็เป็นห้องอาหารบนตึกที่ทำงาน ที่เอาใจพนักงานด้วยเซ็ตกับข้าววันละสองร้อยห้าสิบเยนขึ้นไป ถ้าทานข้างนอกก็ประมาณแปดร้อยเยนขึ้นไปต่อเซ็ต (ราคาย่านโตเกียว)

เมนูอาหารที่เตรียมไว้ล่วงหน้า

พร้อมปริมาณสารอาหารที่้จะได้รับ

ในแต่ละเมนู

แต่ละวันมีเมนูให้เลือกไม่เกินสามรายการ อาหารส่วนใหญ่ ก็จะมีข้าว ซุป เต้าหู้ กับข้าว ปลา ไก่ เนื้อ กุ้ง ราเมน สลัด ฯลฯ แล้วแต่ละวันว่าจะมีอะไรนำเสนอ รสชาติก็อร่อยมากมาย

กับข้าวที่เป็นถ้วยเล็กๆ ก็มีเยอะแยะ เอาแบบว่ากวาดวิตามินเกลือแร่ทุกชนิด เอาแบบไม่ต้องกลัวว่าจะขาดสารอาหารกันเลย

แต่เอาเข้าจริง ถ้าไม่นับเรื่องอาหาร เราว่าพฤติกรรมอื่นๆ ของคนญี่ปุ่นก็อันตรายไม่น้อย เช่นบุหรี่ เหล้าของคนที่นี่ก็อยู่ในระดับสุดขีดเหมือนกัน ตามป้ายร้านสะดวกซื้อ เช่นเซเว่น แฟมิลี่มาร์ท ป้ายตัวใหญ่ๆ สองป้ายที่อยู่ใต้ป้ายชื่อร้านคือคำว่า "บุหรี่" "เหล้า" ประมาณว่าโฆษณากันให้เห็นๆ ไปเลยว่าร้านไหนมีขาย ส่วนในตึกทำงานทุกชั้นจะต้องมีห้องรมควัน ห้องเล็กๆ ประมาณยืนอัดกันแปดคนก็เต็มห้อง มีเครื่องกรองอากาศสองสามเครื่องทำงานตลอดทั้งวัน ให้ชมรมคนรักบุหรี่เข้าไปยืนดูดบุหรี่ คุยเรื่องงาน ถกปัญหาชีวิต ฯลฯ หลังเลิกงานก็ดื่มเหล้าเฮฮาเมากันที่เที่ยงคืน (ยกเว้นบริษัทเรา ที่ออกแนวเยอรมัน ทำงานเสร็จกลับบ้าน ไม่มีสังสรรค์) ถ้ากลับบ้านดึกๆ ก็จะเห็นคุณลุงพนักงานบริษัทมากมาย ยืนเป๋ไปเป๋มา ไม่รู้กลับบ้านกันถูกได้ยังไง

แถมเรื่องกินอีกหน่อยก็รถขายโอเด้ง ที่จอดกันริมถนน ทางกลับบ้าน มีที่นั่ง ฮีตเตอร์ แล้วก็พลาสติกคลุมกันหนาว เห็นแบบนี้ก็ นึกถึงสมัยตอนเอ๊าะๆ ที่ไปเที่ยวหมู่บ้านโบราณที่ฮอกไกโด กับกิ๊ปปุ หมูแดง และชาวคณะเนาะ ตอนที่โดนหิมะถล่ม แล้วไปนั่งซดโอเด้งกันกลางหมู่บ้าน..... ได้บรรยากาศสุดๆ

หมดเรื่องกินแล้ว ก็มีอีกเรื่องที่รู้สึกว่า มันเจ๋งดีแฮะ

บ้านนี้เมืองนี้เขาสนใจใส่ใจเด็กๆ กันสุดฤทธิ์ แม้แต่ที่ว่าการเขต ยังมีมุมเด็กเล่นให้คุณพ่อคุณแม่ เอาคุณลูกมาทิ้ง ตอนติดต่องานพวกเอกสาร หรือติดต่อราชการ

ตู้ขายอากรแสตมป์ หน้าตาน่ารักดี [^_^]

ช่วงนี้ไม่ค่อยจะมีอะไรอัพเดทมากมายนัก เพิ่งครบรอบหนึ่งเดือนไปหยกๆ ยังไม่ได้ไปเที่ยวไหนมากมาย มีแต่เรื่องอาหารการกิน แล้วก็เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เก็บตกจากชีวิตเมืองหลวง (เมืองที่สามในรอบหกเดือน)