โตเกียวตอนนี้อากาศดีขึ้นแบบไม่มีหยุด ร้อนน้อยลง อากาศเย็นขึ้น ฟ้าใสขึ้น จั๊กจั่นร้องน้อยลง (เฮ้อ ค่อยยังชั่วหน่อย) ก็หวังว่า ก่อนกลับเบอร์ลินปลายเดือนหน้า คงจะได้เห็นใบไม้แดงกับเขาบ้างน้อ... แต่ก่อนอื่นขอไปถอยกล้องใหม่ใหญ่กว่าเดิม .. กะจะข้ามรุ่นกล้องคอมแพคคุณน้อง IXY มาเล่นรุ่นเฮฟวี่เวท DSLR กับเขาบ้างละ เล่นกล้องเด็กเล่นมานานเกินละ ใครมีรุ่นไหนดีๆ มาแนะนำก็ฝากคอมเม้นท์กันมาได้....
แล้วก็ขอเริ่มด้วยเรื่องของขยะ ประเทศนี้เขาแปลกดีค่ะ ไม่มีถังขยะกันหน้าบ้าน ก็เพราะว่าต้องแยกขยะกันอย่างเคร่งครัด ใครไม่ทำตามจับขยะมาปนๆ กันแล้วทิ้ง อาจถูกสั่งสอนจากพนักงานเก็บขยะได้ วิธีทำโทษคือ ไม่ยอมมาเก็บขยะอีกเลย อาจจะซวยได้ (เคยได้ข่าวมาว่าที่อพาร์ทเมนต์แหล่งที่รวมของคนต่างชาติ ที่เราพักอยู่ไม่ยอมปฏิบัติตาม) เลยซวยต้องเดินไปทิ้งไกลขึ้นกว่าเดิม
แต่ละวันก็ทิ้งไม่ซ้ำกัน โซนโยโกฮาม่า ที่เราอยู่เขาก็ให้ทิ้งขยะจำพวก Burnable และพวกเศษอาหารในวันจันทร์กับกับศุกร์ พอวันอังคารก็ให้ทิ้งขวดพลาสติกกับกระป๋องอลูมิเนียม วันพุธทิ้งพวกโฟมและพลาสติก วันพฤหัสทิ้งกระดาษ (พวกโฟมหรือกล่องนม น้ำผลไม้ ก็ต้องจับมาล้าง เอามาบี้มาแบน ตากให้แห้งแล้วก็มัดให้เรียบร้อยก่อนทิ้ง) จากนั้นก็วางไว้ที่จุดนัดทิ้ง พอรถขยะมาเก็บไป พื้นก็สะอาดเรียบร้อย ดูแทบไม่รู้ว่าเป็นจุดนัดทิ้งขยะ เพราะคนที่นี่เขาใส่ใจกับความสะอาดสุดขีดจริงๆ
Friday Night กับกลุ่มเด็กฝึกงานในตึกเดียวกัน (เจอกันทุกมื้อเที่ยง ยังเม้าท์กันไม่สะใจ ขอต่อคืนวันศุกร์อีกวัน).. โชคดีนะเนี่ยที่ได้ทำงานย่านนี้ เลิกงานจะกินกะเลี้ยงหรือจะชอปปิ้งอะไร เดินกันไม่เกินสิบนาทีก็ถึงที่หมายแล้ว (ดีใจกับความสะดวกสบายหรือเสียใจกับเงินในกระเป๋าตังค์ดีละเนี่ย)
จากนั้นไม่นาน ก็ถึงเวลาอำลาน้อง Matthias เพื่อนสนิทฉายา"สารานุกรม" ชาวเยอรมันที่พูดมันได้ทุกภาษาตั้งแต่ญี่ปุ่น อังกฤษ จีน แถมด้วยภาษาไทย "ผมชอบต้มยำกุ้งมากๆ ครับ" เออ เว้ย เก่งจริงๆ .... ก็ได้ไปประเดิมหม่ำ Outback เกิดมาไม่เคยกินเลย เชยจริงๆ พอใส่ปากคำแรก ... ถึงกับ !#$%&*(&^* โอย......อร่อยจัง เนื้อวัวติดเกาะออสเตรเลียนี่เสน่ห์แรงใช้ได้
@HOBGOBLIN ... สไตล์ไอริช ย่าน Shibuya น่านั่ง ดนตรีเจ๋ง ผู้คนมีมารยาท
Coin Locker เราว่าคงมีเฉพาะประเทศนี้ ที่มีบริการล็อกเกอร์หยอดเหรียญตั้งอยู่กลางถนน หากินกันกลางถนนด้วยที่เก็บของ..
แล้วก็พาข้ามชอท มาตอนเดินกลับบ้าน เห็นพนักงานก่อสร้างที่กำลังเร่งปรับปรุงสถานีรถไฟใหม่ เร่งกันทำงานกันยิกๆ กลางดึก พอตื่นเช้ามาเดินผ่านอีกรอบ ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย งานก็เนี้ยบ ไม่มีรอยความชุ่ย เปิดใช้บริการวงเวียนป้ายรสประจำทางเป็นวันแรก รถบัสวิ่งกันขวักไขว่เสมือนว่าเปิดมานานแล้ว (ทั้งๆ ที่เมื่อคืนนี่แทบไม่เห็นแววเลย) น่านับถือ...
บุกไปสัมภาษณ์สำนักพิมพ์ใหญ่ Sanshusha แถวย่าน Aoyama เพื่อเอามาประกอบทำวิทยานิพนธ์เร่งด่วน ด้วยความขอบคุณ โอคาดะซัง จากแผนกข้างๆ ที่บริษัทบอช ที่(บังเอิญ)รู้จักกับท่านเอ็มดี และช่วยเป็นธุระติดต่อและนัดหมายให้ จนได้พบกับเอ็มดีใหญ่ที่ใจดีให้สัมภาษณ์ แถมด้วยข้อมูลปึกใหญ่ให้เอากลับบ้านอีก.... สัมภาษณ์เสร็จก็ได้เดินชมหนังสือมากมาย และก็ได้เลือกหนังสือของสำนักพิมพ์กลับบ้าน(ฟรี)อีกสองเล่ม การได้คุยกับคนเก่งๆ มีวิสัยทัศน์ (ที่ไกลมากกกกกกกกกกกกก) นี่นับเป็นบุญสมองของซาโยะจริงๆ
ถูกใจทั้งสองเล่มเลยอะ เล่มเขียวว่าด้วย "ภาษาฝรั่งเศสในบ้าน" แล้วก็ "สนุกกับภาษาเยอรมัน (ด้วยเบียร์) " เล่มหลังนี่ถูกใจมาก มีเกร็ดความรู้แบบละเอียดเกี่ยวกับเบียร์ต่างๆ ในเยอรมัน
ตอนจะไปสำนักพิมพ์ ก็ได้จ๊ะเอ๋กับร้านอภัยภูเบศร์ ในย่าน Aoyama ...ยังไม่พอ ตอนสัมภาษณ์เสร็จเดินออกมาอีกหน่อยก็เจอร้าน Haan ต่ออีก .... อืม ท่าทางจะเป็นย่านไฮโซนะเนี่ย...ร้านนี้ตกแต่งข้างในสวยใช้ได้เลย โอคาดะซัง เจ๊บอกชอบมากกลิ่นตะไคร้เนี่ย
No comments:
Post a Comment