ปัญญาชน(กัน)ก้นครัว

วันนี้กลับบ้านมาแอบประหลาดใจ
เห็นห้องครัวเรียบร้อยเป็นพิเศษ
แอบงงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น
(เพราะปกติ ก็สะอาดดีอยู่หรอก แต่ข้าวของ อาหาร ของแห้ง ของกิน
เครื่องครัว ของเพื่อนบ้านห้องนึง ที่อยู่กันสองคน มาเกือบหกปีแล้ว
มีเฮียบีลาวัยสามสิบกว่า กับเจ๊อกาธา...)

มาวันนี้ เกิดอะไรขึ้นหว่า
ก็หันไปเจอหนูอูล่า ชาวยูเครน ที่อยู่อีกห้องนึง
หนูตอบมาด้วยเสียงโมโห เคืองสุดขีด แบบไม่เคยเจอ
"เนี่ย ทนไม่ไหวแล้ว อยู่มาสามปีแล้ว
ของรกเต็มเคาน์เตอร์ จานชามที่แห้งแล้ว ก็ไม่ยอมเก็บเข้าตู่
จนเต็มอ่างซิงก์ไปหมด ดูดิ๊ หลังตู้เย็นก็มีแต่ขวดเปล่า ขวดไวน์ ขวดเหล้าเปล่าๆ เต็มไปหมด
ไม่ทิ้ง ไม่เอาไปขายซะที จะเก็บไว้ทำไมก็ไม่รู้ (ขวดที่นี่เอาไปขายที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตได้)
หนูอูล่ามาวันนี้ก็เลยจัดซะเลย นี่ฉันต้องเรียนต้องทำงานไปด้วยนะเนี่ย
แต่อีกห้องนึง เวลาว่างก็มีเยอะ เฮ้อ"

ไอ้เราก็เห็นใจ แกมเห็นด้วย ว่าม้นเยอะเกินความจำเป็นจริงๆ ของบางอย่าง
หมดอายุไปแล้วมั้งเนี่ย ...
(เยอะจัด จนเคยทำแก้วเจ๊อกาธาแตกไปใบ.. รอบนี้ขอยืนยันว่าไม่ได้ซุ่มซ่ามนะฮะ)

อยากช่วยก็อยากช่วย เพราะสำหรับเรามันก็เกะกะจริงๆ อะ
แต่จะให้บู๊คนเดียวก็ไม่กล้า ... เดี๋ยวโดนวางยา ขึ้นมาล่ะแย่เลย
จะวานเพื่อนอีกสองคน อีวอน คนฮ่องกง และลิเดีย คนไต้หวัน
เพื่อนสองคนที่ร่วมห้อง (ครัวและห้องน้ำ)
และร่วมคลาสเรียนด้วยกันก็นิสัยดี น่ารัก ก็ไม่มีบุคลิกหรือมีทีท่าจะบู๊ล้างผลาญ ได้เลย

ฮึ่ม ขอเวลาไปคิดกลยุทธ์เจรจาประนีประนอมก่อนแล้วกัน
ไว้สำเร็จจะมาบอกอีกที ...